Нашы выданні 2010 - 2015 гадоў*

*Старонка ў стадыі напаўнення

СВАЁЙ ВЕРЫ ЛАМАЦЬ НЕ БУДЗЕМ…

«СВАЁЙ ВЕРЫ ЛАМАЦЬ НЕ БУДЗЕМ…»

Аўтар: Святлана Марозава.

Загаловак: «СВАЁЙ ВЕРЫ ЛАМАЦЬ НЕ БУДЗЕМ…»: СУПРАЦІЎ ДЭЎНІЗАЦЫІ Ў БЕЛАРУСІ (1780 – 1839 ГАДЫ), манаграфія.

Вокладка: мяккая.

Колькасць старонак: 216.

Кошт: 10 руб. (пры набыцці па па безнаяўным разліку).

Дзе набыць: спіс нашых гандлёвых партнёраў.

Анатацыя

Імкненне да сінтэзу каштоўнасцяў усходняга і заходняга хрысціянства – прадвызначаная геаграфічна і гістарычна асаблівасць Беларусі. Экуменічны і геапалітычны фактары вызначылі жывучасць тут з XV ст. уніяцкай ідэі. Пошукі свайго месца ў еўрапейскіх рэлігійна-палітычных працэсах другой паловы XVІ ст. прывялі нашых продкаў да заключэння ў 1596 г. Брэсцкай царкоўнай уніі і стварэння рэлігійнай альтэрнатывы праваслаўю і каталіцызму. Гэта была спроба пераадолець на рэгіянальным узроўні раскол хрысціянства. Cпроба рэальнага аб’яднання хрысціянскай царквы, прадпрынятая нашымі продкамі, з’яўляецца найважнейшым укладам беларускага народа ў скарбніцу сусветнай цывілізацыі.

Берасцейская ўнія стала пераломнай падзеяй усходнеславянскай канфесійнай гісторыі і аказала істотны ўплыў на цывілізацыйную сітуацыю ва Усходняй Еўропе. За час свайго існавання ўніяцкае веравызнанне істотна пацясніла пазіцыі традыцыйных рэлігій і к канцу XVІІІ ст. стала канфесійнай дамінантай, ахапіўшы ад 2/3 да 3/4 насельніцтва Беларусі. Уніяцкая царква сама пераўтварылася ў традыцыйны культавы інстытут. Яе дзейнасць склала цэлую эпоху ў царкоўным і нацыянальным жыцці Беларусі, сфарміравала значны пласт айчыннай культуры.

Шэраг гісторыкаў лічыць, што ўніяцкае веравызнанне найбольш адпавядала этнакультурным запытам беларусаў, а ў канкрэтнагістарычных абставінах канца ХVIII ст. – першай паловы ХІХ ст. адыгрывала важную ролю як дзейсны фактар самасцвярджэння беларускага народа і яго абароны ад іншых этнасаў...

На аснове комплекса новых гістарычных крыніц з архіваў і рукапісных аддзелаў бібліятэк Беларусі, Расіі, Літвы, Польшчы і Украіны прадпрыняты канцэптуальны перагляд праблемы рэакцыі беларускага народа на дэмантаж у 1780 – 1839 г. уніяцкай царквы. Раскрываецца малавядомая «тэхналогія» «ўз’яднання» ўніятаў. Устаноўлены імёны барацьбітоў і пакутнікаў за веру і іх ганіцеляў. Прызначаецца для спецыялістаў па гісторыі Беларусі, студэнтаў, аматараў гісторыі (падрабязнее...).

     

Под крылом Коложи

«Под крылом Коложи. Карманная история Гродно»

Автор: Павач Андрей.

Заглавие: «Под крылом Коложи. Карманная история Гродно».

Переплёт: мягкий.

Количесво страниц: 222.

Цена: 7 руб.

Где приобрести: список наших торговых партнеров.

Аннотация

Гродно – город на западе Беларуси, из которого за полчаса можно добраться до границы с Польшей, за сорок минут – до границы Литвы. Удивительно, но при такой географии именно здесь сохранилась одна из самых древних белорусских церквей – Коложа. Она стала символом когда-то проходившей межи между христианством и языческим миром, во многом определившей судьбу этого места.

Рождённый «оградить»–защитить, этот город сам, как никто другой, нуждался в защите. Может быть, поэтому в истории Гродно и Коложи, или Коложи и Гродно, – как кому больше нравится прослеживается неизменная закономерность. Драматические изменения в жизни города так либо иначе отражались и на храме, а все, что происходило с самим храмом, каким-то уж совершенно сверхъестественным образом определяло и судьбу Гродно (подробнее...).

     

Сінодзік пацярпелых за веру і Царкву Хрыстовую ў Гродзенскай епархіі (ХХ стагоддзе)

«Сінодзік пацярпелых за веру і Царкву Хрыстовую ў Гродзенскай епархіі (ХХ стагоддзе)»

Аўтар: АЛЯКСАНДР ГОРНЫ.

Загаловак: «Сінодзік пацярпелых за веру і Царкву Хрыстовую ў Гродзенскай епархіі (ХХ стагоддзе)».

Вокладка: мяккая.

Колькасць старонак: 148.

Дзе набыць: спіс нашых гандлёвых партнёраў.

Анатацыя

Выданне склалі жыццяпісы 91 свяшчэнна- і царкоўнаслужыцеля Гродзенскай епархіі, якія сталі ахвярамі палітычных рэпрэсій у Савецкім Саюзе, былі забіты нямецка фашысцкімі захопнікамі на акупіраваных тэрыторыях, праследаваліся польскімі ўладамі ў Заходняй Беларусі. Акрамя біяграфічных дадзеных, прадстаўлены ўспаміны, дакументальныя матэрыялы і газетныя карэспандэнцыі, якія сведчаць аб пакутніцкім лёсе духавенства і міран у ХХ стагоддзі. Выданне будзе цікава прафесійным гісторыкам, краязнаўцам, прыхадскім святарам, усім, хто цікавіцца гісторыяй Праваслаўя на Беларусі.

Выдадзена па БЛАГАСЛАВЕННЮ ВЫСОКАПРААСВЯШЧЭННЕЙШАГА АРЦЕМІЯ, АРХІЕПІСКАПА ГРОДЗЕНСКАГА І ВАЎКАВЫСКАГА.

Рэкамендавана да публікацыі Выдавецкім саветам Беларускай Праваслаўнай Царквы за № 82 ад 20.01.2014 г. (падрабязнее...).

     

ПАМІЖ ЛАСОСНАЙ І ЧОРНАЙ ГАНЧАЙ

«ПАМІЖ ЛАСОСНАЙ І ЧОРНАЙ ГАНЧАЙ»

Аўтар: Андрэй Вашкевіч.

Загаловак: «ПАМІЖ ЛАСОСНАЙ І ЧОРНАЙ ГАНЧАЙ. Гісторыя праваслаўных прыходаў Сапоцкінскага краю».

Вокладка: мяккая.

Колькасць старонак: 88.

Дзе набыць: спіс нашых гандлёвых партнёраў.

Анатацыя

З моманту выдання кнігі „Паміж Ласоснай і Чорнай Ганчай” прайшло восем гадоў. Увесь гэты час вялікай патрэбы рыхтаваць да друку новае яе выданне не было, паколькі ніводная з агучаных аўтарамі высноваў не была імі перагледжана, а прачытаць pdf-версію кнігі можа кожны жадаючы, спампаваўшы яе з сайта кamunikat.org.

Аднак, паступовае накапленне дадатковай фактуры прывяло да разумення таго, што аўтарамі дапушчана шмат памылак у апісанні гісторыі праваслаўных і грэка-каталіцкіх прыходаў Сапоцкінскага краю.

Недзе былі пераблытаны прыходы (парафіі), недзе даваліся памылковыя даты пабудовы храмаў, імёны фундатараў і святароў. Таму было вырашана скараціць тэкст папярэдняга выдання, прыбраць дадаткі (таблічныя і тэкставыя) і скласці тэкст новага выдання толькі з дзвюх частак – кароткай гісторыі распаўсюджання хрысціянства ў Аўгустоўскай пушчы і гісторыі прыходаў, якія былі праваслаўнымі і грэка-каталіцкімі.

Атрымалася выданне хутчэй краязнаўчае, таму паўтаруся – тым, хто хоча глыбей азнаёміцца з прычынамі з’яўлення польскага насельніцтва ваколіц Сапоцкіна, варта пачытаць першае выданне кнігі. У кнізе выкарыстаны фотаздымкі з калекцыі Аляксандра Сосны, а таксама малюнкі Зміцера Люціка (падрабязнее...).

     

На Гродзенскім бруку

«На Гродзенскім бруку»

Аўтар: Андрэй Вашкевіч.

Загаловак: «На Гродзенскім бруку».

Вокладка: мяккая.

Колькасць старонак: 99.

Кошт: 7 руб. (пры набыцці па па безнаяўным разліку).

Дзе набыць: спіс нашых гандлёвых партнёраў.

Анатацыя

Распавядаючы сёння пра гісторыю Гродна, мы ў першую чаргу згадваем пра самыя значныя падзеі з гістарычнага жыцця горада над Нёманам, пра самых знакамітых яго жыхароў: Давыда Гарадзенскага, Стэфана Баторыя, Элізу Ажэшку, Васіля Быкава і іншых герояў нашай багатай мінуўшчыны. Калі ў Гродна прыязджаюць суайчыннікі з Беларусі ці турысты з-за мяжы, здалёк – то найперш мы знаёмім іх са старадаўнімі цэрквамі і ўнікальнымі касцёламі, вядзем на Замкавую гару да сярэднявечнага замка Вітаўта, перабудаванага ў каралеўскі палац караля С. Баторыя, там апавядаем пра славу Гродна ў часы Вялікага княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай, а, стоячы каля брамы Новага Замка, успамінаем аб сумным лёсе караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага і апошніх гадах існавання калісці магутнай дзяржавы.

Калі мы пачынаем весці размову пра старыя прамысловыя прадпрыемствы нашага горада, то успамінаем толькі фабрыкі, заснаваныя ў XVIII ст. гродзенскім старастам Антоніем Тызенгаўзам. Аднак ужо ў сярэдзіне XIX ст. ад фабрык, пры дапамозе якіх амбіцыёзны стараста хацеў ператварыць Гродна ў “квітнеючую Галандыю на Нёмане”, не засталося і следу, а адзін з выдатнейшых знаўцаў Гродзеншчыны генерал Павел Баброўскі ў 1860 годзе пісаў, што ў Гродне “няма ніводнай прыстойнай фабрыкі”. Відавочна, ён меў рацыю, бо хіба можна назваць магутнай прамысловасцю пяць свячных фабрык, чатыры млыны, пяць бровараў, чатыры маленькія заводзікі па вырабу цэглы і адну майстэрню, дзе “круцілі” сігары. Агульны кошт гадавога прыбытку гэтых “прадпрыемстваў” дасягаў толькі 12-ці тысяч рублеў. Для параўнання, у тым самым 1860-ым годзе на гродзенскай прыстані было загружана і разгружана тавараў больш чым на 700 тысяч царскіх рублёў.

Ні ў часы Тызенгаўза, ні ў XIX ст. Гродна не стаў важным прамысловым цэнтрам. У гэтым сэнсе больш шчаслівым аказаўся недалёкі ад нас горад Беласток, які абавязаны сваім росквітам у канцы XIX ст. у асноўным развіццю тэкстыльнай прамысловасці. Зараз нас не здзіўляюць экскурсіі па гістарычных помніках прамысловасці старога Беластока, тым больш, што па ўсёй Еўропе архітэктары актыўна займаюцца рэканструкцыяй старых фабрык у дарагія памяшканні для бізнесменаў, мастацкія галерэі, выставачныя залы і г. д. (падрабязнее...).

     

ДА ПАДЗЕЯЎ 1863 – 64 г.г. НА ГАРАДЗЕНШЧЫНЕ

«ДА ПАДЗЕЯЎ 1863 – 64 г.г. НА ГАРАДЗЕНШЧЫНЕ»

Аўтар: Іван Буднік.

Загаловак: «ДА ПАДЗЕЯЎ 1863 – 64 г.г. НА ГАРАДЗЕНШЧЫНЕ».

Вокладка: мяккая.

Колькасць старонак: 106.

Кошт: 10 руб. (пры набыцці па па безнаяўным разліку).

Дзе набыць: спіс нашых гандлёвых партнёраў.

Анатацыя

Падзеі 1863-64 г.г. для беларусаў застануцца на вякі важнейшым этапам на шляху да незалежнасці. Да іх мы будзем звяртацца і ў юбілейныя гады, і штогодна, бо яны з’явіліся чарговым яркім парывам народа да волі.

Хочацца звярнуцца да рэгіянальных падзей паўстання, што адбываліся на тэрыторыі тагачаснага Гродзенскага ўезда і горада Гродна. Паўстанню прысвечана вялікая літаратура, але гэта не гарантавала добрае веданне яго падзей і асобы яго кіраўніка асабліва людзьмі старэйшага веку, выхаваных на савецкай трактоўцы гэтага паўстання. Памятаючы аб гэтым, хацелася б вярнуцца да незабыўных падзей паўстання 1863-64 г.г., аддаць даніну павагі, выказаць захапленне подзвігам маладога пакалення, якое адважылася на самаахвярную барацьбу з адладжанай рэпрэсіўнай машынай Расійскай імперыі.

Падзеі памянёнага паўстання разглядаюцца ў нарысе ў межах сучаснага Гродзенскага раёна з улікам зацікаўленасці сучасных яго жыхароў. Тэрыторыя раёна часткова не супадае з тэрыторыяй уезда другой паловы ХІХ ст.: так, левабярэжная частка раёна ад дзяржаўнай мяжы з Літвой да в. Ласосна адносілася да Аўгустоўскага ўезда Царства Польскага, сучасны Адэльскі сельсавет – да Сакольскага (падрабязнее...).

     

Палітыка. Культура. Асоба. Нарысы па культуры Беларусі.

«Палітыка. Культура. Асоба.  Нарысы па культуры Беларусі»

Аўтар: Святлана Куль-Сяльверстава.

Загаловак: «Палітыка. Культура. Асоба. Нарысы па культуры Беларусі.».

Вокладка: мяккая.

Колькасць старонак: 197.

Кошт: 10 руб. (пры набыцці па па безнаяўным разліку).

Дзе набыць: спіс нашых гандлёвых партнёраў.

Анатацыя

У кнігу увайшлі нарысы па гісторыі і культуры Беларусі, а таксама матэрыялы, прысвечаныя метадалогіі і методыцы гістарычных даслеадаванняў. Асобнае месца дадзена разгляду літвінскай культунай традыцыі, як гісторыка-палітычнай і культурнай з’яве, а таксама праблемам пісьменнай культуры. Адрасавана прафесійным гісторыкам і ўсім, хто цікавіцца гісторыяй і культурай Беларусі.

З прадмовы выдання

Культура, як з’ява чалавечага жыцця, мае шмат акрэсленняў і абліччаў. Яе можна разглядаць як сінонім цывілізацыі, а можна засяроджвацца толькі на асобных праявах духоўнай дзейнасці чалавека. Так ці інакш, разважаючы аб культуры, мы будзем звяртацца да ўсяго, што датычыць чалавека, у тым - да палітычных, эканамічных, сацыяльных працэсаў, уласцівасцяў чалавечай асобы.

Прадстаўленне карціны культурнага жыцця ў тую ці іншую эпоху не можа зводзіцца толькі да пераліку асобных інстытутаў, якія стварае грамадства для свайго духоўнага існавання, ці да апісання зместу культурных з’яў. Каб зразумець сутнасць, сэнс, значэнне і ролю культуры ў жыцці чалавека, неабходна ведаць умовы, у якіх яна развіваецца і існуе, вытокі культурных працэсаў. Такі падыход пакладзены ў падставу манаграфіі, якая прапануецца аўтаркай шаноўнаму чытачу.

У кнігу ўвайшлі нарысы, прысвечаныя розным галінам культурнага і палітычнага жыцця. Шэраг з іх носяць канцэптуальны і міждысцыплінарны характар. Гэта датычыцца, найперш, раздзелаў, прысвечаных літвінскай культурнай традыцыі. У апошнія часы літвінства, як гісторыка-культурная і палітычная з’ява, стала адной з запатрабаваных тэм для дыскусій і ў навуковым асяроддзі, і ў палітычнай палеміцы. Пры тым сутнасць літвінства дастаткова часта скажаецца. Апошняе адбываецца як з прычын неведання, не валодання гістарычнымі рэаліямі, так і з-за недобрасумленнасці асобных палітыкаў ці навукоўцаў. Таму менавіта, хоць сутнасць дадзенага тэрміну, уведзенага намі ў навуковы зварот паўтара дзесяцігоддзі таму, а таксама месца літвінскай культурнай традыцыі ў гісторыка-культурным і нацыятворчым працэсах неаднаразова асвятлялася аўтаркай гэтых радкоў у манаграфіі, артыкулах, выступленнях на навуковых імпрэзах, я палічыла мэтазгодным (падрабязнее...).