Нашы выданні 2010 - 2015 гадоў

На Гродзенскім бруку

«На Гродзенскім бруку»

Аўтар: Андрэй Вашкевіч.

Загаловак: «На Гродзенскім бруку».

Вокладка: мяккая.

Колькасць старонак: 99.

Кошт: 7 руб. (пры набыцці па па безнаяўным разліку).

Дзе набыць: спіс нашых гандлёвых партнёраў.

Анатацыя

Распавядаючы сёння пра гісторыю Гродна, мы ў першую чаргу згадваем пра самыя значныя падзеі з гістарычнага жыцця горада над Нёманам, пра самых знакамітых яго жыхароў: Давыда Гарадзенскага, Стэфана Баторыя, Элізу Ажэшку, Васіля Быкава і іншых герояў нашай багатай мінуўшчыны. Калі ў Гродна прыязджаюць суайчыннікі з Беларусі ці турысты з-за мяжы, здалёк – то найперш мы знаёмім іх са старадаўнімі цэрквамі і ўнікальнымі касцёламі, вядзем на Замкавую гару да сярэднявечнага замка Вітаўта, перабудаванага ў каралеўскі палац караля С. Баторыя, там апавядаем пра славу Гродна ў часы Вялікага княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай, а, стоячы каля брамы Новага Замка, успамінаем аб сумным лёсе караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага і апошніх гадах існавання калісці магутнай дзяржавы.

Калі мы пачынаем весці размову пра старыя прамысловыя прадпрыемствы нашага горада, то успамінаем толькі фабрыкі, заснаваныя ў XVIII ст. гродзенскім старастам Антоніем Тызенгаўзам. Аднак ужо ў сярэдзіне XIX ст. ад фабрык, пры дапамозе якіх амбіцыёзны стараста хацеў ператварыць Гродна ў “квітнеючую Галандыю на Нёмане”, не засталося і следу, а адзін з выдатнейшых знаўцаў Гродзеншчыны генерал Павел Баброўскі ў 1860 годзе пісаў, што ў Гродне “няма ніводнай прыстойнай фабрыкі”. Відавочна, ён меў рацыю, бо хіба можна назваць магутнай прамысловасцю пяць свячных фабрык, чатыры млыны, пяць бровараў, чатыры маленькія заводзікі па вырабу цэглы і адну майстэрню, дзе “круцілі” сігары. Агульны кошт гадавога прыбытку гэтых “прадпрыемстваў” дасягаў толькі 12-ці тысяч рублеў. Для параўнання, у тым самым 1860-ым годзе на гродзенскай прыстані было загружана і разгружана тавараў больш чым на 700 тысяч царскіх рублёў.

Ні ў часы Тызенгаўза, ні ў XIX ст. Гродна не стаў важным прамысловым цэнтрам. У гэтым сэнсе больш шчаслівым аказаўся недалёкі ад нас горад Беласток, які абавязаны сваім росквітам у канцы XIX ст. у асноўным развіццю тэкстыльнай прамысловасці. Зараз нас не здзіўляюць экскурсіі па гістарычных помніках прамысловасці старога Беластока, тым больш, што па ўсёй Еўропе архітэктары актыўна займаюцца рэканструкцыяй старых фабрык у дарагія памяшканні для бізнесменаў, мастацкія галерэі, выставачныя залы і г. д.

     

Спампаваць выданне цалком